Bu blog girdisi uzun uzun zaman önce yazıldığından dolayı, okunduğu tarihte geçerliliğini yitirmiş olabilir. Herhangi bir durumda, öncelikle içerdiği bilgilerin güncelliğini kontrol etmeniz önemle rica olunur.This post was published 5 years 11 months 5 days ago which may make its actuality or expire date not be valid anymore. This site is not responsible for any misunderstanding.
Elif Åžafak’ın yeni romanını çevirisi(çünkü Elif Åžafak romanı Ä°ngilizce yazdı. ) bugün(8 Mart ) kitapçılarda yerini aldı. Ve haliyle bendeniz bugün zorlu bahar(!) koÅŸulları altında Kadiköy Alkım’dan aldım kitabı. Okumaya baÅŸladım ve umarım yarına, en geç Cuma gününe bitecek. Burada da kitabın analizini yapmayı istiyorum bittikten sonra…(Haddime düşmese de)
 İşte kitabın arka kapağında yazanlar: Â
“Kocanızın izni lazım elbette,” diye devam etti sekreter, artık cıvıltılı olmayan sesiyle. “Tabii eÄŸer evliyseniz…?”
      Odadakilerin meraklı bakışları üzerinde ağırlaÅŸtı. Ne var ki Zeliha’nın yüzünde ne sıkıntıdan eser vardı ne mahcubiyetten. B”u toplumsal iÅŸkenceden keyif alıyor deÄŸildi elbette ama içinden bir ses baÅŸkalarının fikirlerini ve yargılarını umursamamayı öğütlemiÅŸti ona. Ne de olsa fark etmeyecekti sonuç olarak. Son zamanlarda bazı kelimeleri kiÅŸisel sözlüğünden çıkarmaya karar vermiÅŸti, “utanç” pekâlâ bunlardan biri olabilirdi. Bu kürtaja onay verecek bir koca yoktu ortada. Bu çocuÄŸun bir babası yoktu.
      Neyse ki kocanın olmayışı formalitelerde bir avantaja dönüştü. Görünüşe göre kimsenin yazılı iznini almasına gerek yoktu. Bürokratik düzenlemeler, evli çiftlerin bebeklerini kurtarmak için gösterdikleri özeni evlilik dışı doÄŸan bebekler için göstermiyordu anlaşılan. Babasız bir çocuk neticede bir piçti ve Ä°stanbul’da bir piç, sallanan bir diÅŸ gibi her an düşmeye hazırdı.
      Baba ve Piç, Ä°stanbul-San Francisco hattında gidip geliyor: Müslüman-Türk Kazancı ailesiyle Ermeni asıllı Amerikalı Çakmakçıyanların 90 yıla yayılan öyküleri iç içe. Kederli bir geçmiÅŸi tamamen unutmak mı daha doÄŸru, geçmiÅŸ bilincini beraberinde taşımak mı? DiÄŸer yandan bir kadınlar romanı Baba ve Piç: Erkeklerin apansız ve açıklamasız ölüverdiÄŸi, geriye hep kadınların kaldığı bir sülaleden dört kuÅŸak kadının hikâyesi. Anneannelerin, ciciannelerin, teyzelerin hafızalarıyla can bulan bu romanı severek okuyacaksınız.Â
      Odadakilerin meraklı bakışları üzerinde ağırlaÅŸtı. Ne var ki Zeliha’nın yüzünde ne sıkıntıdan eser vardı ne mahcubiyetten. B”u toplumsal iÅŸkenceden keyif alıyor deÄŸildi elbette ama içinden bir ses baÅŸkalarının fikirlerini ve yargılarını umursamamayı öğütlemiÅŸti ona. Ne de olsa fark etmeyecekti sonuç olarak. Son zamanlarda bazı kelimeleri kiÅŸisel sözlüğünden çıkarmaya karar vermiÅŸti, “utanç” pekâlâ bunlardan biri olabilirdi. Bu kürtaja onay verecek bir koca yoktu ortada. Bu çocuÄŸun bir babası yoktu.
      Neyse ki kocanın olmayışı formalitelerde bir avantaja dönüştü. Görünüşe göre kimsenin yazılı iznini almasına gerek yoktu. Bürokratik düzenlemeler, evli çiftlerin bebeklerini kurtarmak için gösterdikleri özeni evlilik dışı doÄŸan bebekler için göstermiyordu anlaşılan. Babasız bir çocuk neticede bir piçti ve Ä°stanbul’da bir piç, sallanan bir diÅŸ gibi her an düşmeye hazırdı.
      Baba ve Piç, Ä°stanbul-San Francisco hattında gidip geliyor: Müslüman-Türk Kazancı ailesiyle Ermeni asıllı Amerikalı Çakmakçıyanların 90 yıla yayılan öyküleri iç içe. Kederli bir geçmiÅŸi tamamen unutmak mı daha doÄŸru, geçmiÅŸ bilincini beraberinde taşımak mı? DiÄŸer yandan bir kadınlar romanı Baba ve Piç: Erkeklerin apansız ve açıklamasız ölüverdiÄŸi, geriye hep kadınların kaldığı bir sülaleden dört kuÅŸak kadının hikâyesi. Anneannelerin, ciciannelerin, teyzelerin hafızalarıyla can bulan bu romanı severek okuyacaksınız.Â
Kaynak ve Ayrıntılı Bilgi: Metis Kitap
Link to this post!
intikam için yaşamak, kaybetmektir. şu sözü bilmez misin osman?
—
en büyük intikam affetmektir. oysa elif şafak affetmeye değil, intikama gidiyor.
feminizmin yargısız infazı bu… baÅŸka ne ki?
En büyük intikam affetmektir demişsin, sonra da Elif Şafak ın intikama gittiğini yazmışsın. Paradoks gibi olmuş..
Ki eÄŸer kitabı okumuÅŸ olsan feminizm doktrinleri ile alakası olmadığını ve eÄŸer önceki Elif Åžafak kitaplarını okuduysan da Elif Åžafak’ın feminizm taraftarı biri olmadığı görürsün.. Nedense insanlar araÅŸtırmadan okumadan kitabın ismi üzerine hikayeler yazmışlar. Güzel bir atasözü vardır ya:”Okumadan alim, yazmadan katip…”(Sözüm sana deÄŸil ha.. Meclisten dışarı!) Zaten Elif Åžafak da bir röportajında böyle tepkiler beklediÄŸini ama onun için önemli olanın yapıcı eleÅŸtiriler olduÄŸunu söylemiÅŸ…
Az kaldı kitabın bitmesine bittikten sonra bir yazı yazacağım kitapla ilgili…
elif ÅŸafak ;ilk defa insanın yüzüne deÄŸilde ruhuna bakmak isteyen bir insan keÅŸfediyorum.seni çok merak ediyorum.seninle tanışmakçok istiyorum tabi sen de istersen.yazdıklarına gelince süpersin ruhumu okÅŸuyorsun benim… herÅŸey gönlünce olsun.seni tanımasamda çok seviyorum kendine iyi bak.