Bu blog girdisi uzun uzun zaman önce yazıldığından dolayı, okunduğu tarihte geçerliliğini yitirmiş olabilir. Herhangi bir durumda, öncelikle içerdiği bilgilerin güncelliğini kontrol etmeniz önemle rica olunur.This post was published 5 years 9 months 6 days ago which may make its actuality or expire date not be valid anymore. This site is not responsible for any misunderstanding.
Gezegenin bir ÅŸehrinde, duygu sokağındaki apartmanlardan biridir korku… Sokağın sonuna doÄŸru yer alır, lakin sokağın başından bellidir “korku” apartmanın varlığı. HaÅŸmetinden, gücünden deÄŸil de, gizemindendir belki bu tılsım. İnsanları kendine kolay baÄŸlar korku apartmanı. Korku apartmanına girmek kolaydır istenirse.. Lakin zordur çıkmak korku apartmanından. Tam çıkmaya yeltenirsiniz ama bir bakmışsınız, baÅŸka bir dairesine taşınmışsınız aynı apartmanda.Â
 Sabah ÅŸafağın sökmesiyle aydınlanırken sokak, “korku apartmanı”nın daireleri boÅŸalır yavaÅŸ yavaÅŸ. Kimi dairelerinde kiracılar vardır bu apartmanın, kimi dairelerinde ise ev sahipleri oturur.. Korku apartmanında evini kiraya veren ev sahipleri, aynı sokaktaki baÅŸka apartmanlarda ikamet etseler de, arada sırada uÄŸrarlar korku apartmanına. Kira almak deÄŸil de, kira vermektir onların eylemi belki de. Kendileri yerine orada oturanlara olan borçlarını ödemektir onların yaptıkları.
Gezegendeki tüm ÅŸehirlerde olan nadir sokaklardandır “duygu sokağı”.. Her duygu sokağında da vardır elbet korku apartmanı… Olmazsa olmazıdır duygu sokağının. Belki de kara büyüsüdür ÅŸehirlerin. Karabasanların konaklama merkezi…
Korku Apartmanı’na kimi çocuk yaÅŸlarda girer, kimi ergenliÄŸinde, kimi de son demlerinde hayatın. Her yaÅŸ grubundan insan görülür de, pek görülmez girmeyeni bu apartmana. Ya eÅŸi dostu ikamet ediyordur, en iyi dairelerinde korku apartmanın; ya da kiracı olarak girmiÅŸlerdir korku apartmanına. Kimisi de hayat yaÄŸmurundan kaçmak için sığınır korku apartmanına. Lakin bilmezler ki, korku apartmanı, “yaÄŸmurdan kaçarken doluya tutulma” deyiminin tam manasıyla yaÅŸandığı yerdir. Kimileri de, isteksiz isteksiz girerler kapısından içeri. Kısa sürer onların ziyareti apartmanı. Ama en iyi nimetlerini de onlara sunar bu apartman. YoÄŸun bir programdır geçirdikleri…
Çok kiÅŸi bilmez de, duygu sokağının sonundaki bu korku apartmanından kaçışın bir yolu vardır. Tüm eÅŸyaları orada bırakmak birincil ÅŸarttır oradan kaçış için. Bu ÅŸartı yerine getirenler biraz bakınmalılar etraflarına. Sonra en çok sevdikleri kiÅŸiyi bulmalılar etraflarında. Ya bir sevgili, ya bir dost ya da baÅŸka birÅŸey… Söylemeliler ki “benim nöbetim doldu, çıkar beni buradan..”. DediÄŸim gibi herkes bilmez ya, onlar sizi götüreceklerdir çıkış merdivenine. Bu merdivenin sonundaki kapı da “ümit apartmanı”nın olduÄŸu tarafa bakar.. Yani olası istikametiniz ümit apartmanıdır ki, en ucuz daireler orada olur zaten. Hani derler ya “ümit fakirin ekmeÄŸi…”. Adına yakışır bir apartmandır ümit. O sebepten herkese hitap eder, herkese yetecek kadar yer de vardır; ümit apartmanında…
Her birimiz mutlaka yaşamışızdır korku apartmanın dairelerinde. Ya kiracı ya ev sahibi olarak. Kimimiz küçüklükten miras kalan köpek korkusuyla yerleşir bu apartmana, kimimiz de gençliğinde yakalandığı beğenilmeme korkusuyla. Bazılarımızsa tek sebepten değil de, hayatın kendisinden korktukları içinir, sığınırlar korku apartmanına.Yani mahkumdur onlar orada. Ta ki kendi kendilerinin hakimi olduklarını farkedene dek.
Bakmalıyız etrafımıza dikkatlice; farkına varmak için güzelliklerin, korkulardan sıyrılmak için. Merak etmeyin zor değildir bulması güzellikleri. Kimbilir belki çok yakınımızda da biz görmüyoruz. Ne dersiniz?
Sizce çok fazla kalmadık mı “korku apartmanı”nda?
Â




etrafımda olan biten herşeyi aklımda tutmaya çalışsam,
o zaman siz benden korkardınız…
diyeceÄŸim sadece…
Çok kapalı bir yorum oldu diyeceÄŸim ben de…
Çok beÄŸendim yazını hayatın gerçeÄŸi korku…Belkide en iyi duygulardan biri .Hiç birÅŸeyden korkmamak ne korkunç olurdu:)İnsanlar sınır tanımazdı o zaman herÅŸeyi yapmaya kalkarlardı,çabuk ölürdü herkes ya da iÅŸlenen suçların önüne geçilemezdi gbi.iyiki bi ÅŸeylerden korkuyoruz.Korkular hem heyecan katıyor hayata hem sınır getiriyor..-tabi korku miktarı sınırı aÅŸmamalı biraz korksak yeter-
TeÅŸekkür ederim yorumun için!Korkuyu vücudun yaÅŸaması için gerekli olması gereken bir gıda gibi düşünebiliriz… Ama belli miktarı aÅŸarsa zehir etkisi yapan bir gıda… Korku gıdasıdır ruhun, lakin gereksiz olanları hariç..
Aziz biraderim,
Kalemine saglik, bakiyorum da bahar yaramis sana…
Eyvallah saolasin buyuk ustad… E bahar güzel tabii