Bu blog girdisi uzun uzun zaman önce yazıldığından dolayı, okunduğu tarihte geçerliliğini yitirmiş olabilir. Herhangi bir durumda, öncelikle içerdiği bilgilerin güncelliğini kontrol etmeniz önemle rica olunur.This post was published 6 years 3 months 7 days ago which may make its actuality or expire date not be valid anymore. This site is not responsible for any misunderstanding.
BilmediÄŸim,anlamadığım belki de düşünemediÄŸim zayıf anlarımdır duygusallığım. Yeterli olgunluÄŸa ulaÅŸamamış olmanın verdiÄŸi yabancılık mantığıma..ÇoÄŸu oyunda birbirine ters düşen rolleri duyguların ve mantığın….
Sonbaharı yaÅŸayan,nehir kıyısını yurt edinen çınarların suya düşen sararmış yaprakları gibi aldırış etmemek ayazlarına gecenin.Belki de gecenin karanlığında bir köşeye sinmiÅŸ olabilmenin sebepsiz güveniyle.. .Üşüyorum… Ne bahar belirtisi var gözlerimde,ne de kış. Hep aralara takılıp kalmanın verdiÄŸi huzursuzluk,biraz da tereddütlü anlarıma özgü olan titreklik var gözlerimde…
Yarınlardan uzak kalmanın çekiciliÄŸine kapılmış adeta mantığım. HerÅŸeyin olduÄŸu gibi ortada veya yarıda kalma riskine aldırış etmeden! Büyüleyici “çözümâ€?lere kolayca kanan mantığım belki de en büyük kozunu paylaşıyor duygularla…
Bütünü kaybetmeden duyguları sorgulamalıyım mantığı kaybetmeden hayallere dalmalıyım belki de… Yarım kalan,söylenmemiÅŸ;daha doÄŸrusu söylenememiÅŸ tüm sözcükleri bir anda,hiç duraksamadan haykırmalıyım!YaÅŸadığım,mahkum olduÄŸum hanın duvarlarında yankılanmalı sesim.Yeterince uzak kalmalıyım korkularımdan.Her defasında olduÄŸundan farklı olarak;bu kez yaralananan olmamalıyım.En azından hayallerimde!…
Ciddi amaçlar peÅŸinde koÅŸmak… Ya da öylesine ciddi olmak… Hiçbir belirti göstermeden yaÅŸama dair ! Açılmayan ya da yüzüme kapatılan kapıları uslanmazcasına denemek teker teker.. Hatta bitmek bilmez bir “aÅŸkâ€?la mektuplar yazmak yaÅŸama;â€?Her anını seviyorum senin…â€? diye itiraflarda bulunmak… Kimsenin haberdar olmadığı küçük sandığımdan sakladığım ne varsa çıkarıp yatağın üstüne sermek… Aslında planlanmamış bir hüzünlenme terapisi hepsi!
En son…Mutluluk yeminleri ediyorum sonsuzluÄŸa… Kendimi kandırma pahasına da (bütünü parçalama mantıktan kaçmak da ) olsa,hiç bozmayacağıma eminim bu defa…Son notalarını bir yerlerde duymuÅŸ ya da son kez çalınmış da olsa benim için;bir kez daha dinleyebilme olasılığını seviyorum ölümüne.. Keyifsiz cümlelerimi, cama çarpan yaÄŸmur damlalarının ritmiyle bir bir ateÅŸe atıyorum sanki keyiflenecekmişçesine… GeçmiÅŸten gelen bir alışkanlık bu belki de:
“Ya hep,ya hiç!…â€?.
Not: Bugünlerde fazla yazı yazıyorum, sanırım biraz kendimi kontrol etmem lazım… Yoksa iyice dalacağım derinlere…
dalmak lazım hayallere…
dalmak… korkmamak lazım
Korkunun ecele faydası ne de olsa değil mi?
Yok tabiki. Korkmak çözüm değil. Tabi bu da hiç birşeyden korkmucaz demek olmuyor.
Hem korkcan hem kormucan ikisi bir ara nasıl olcek bir düşünsem dalcem işte hayallere de böle bişey aslı nedir bunun iki durum arasında kalma savaşı veriyoruz hayallerde onların eseri.
Hmms.. Hayaller korkuların esiri olarak katıldığımız savaşın eseri mi oluyor bu durumda. Yoksa sadece bir silah mı hayaller de biz miyiz kumandan? Ya da ben yatayım artık