Bu blog girdisi uzun uzun zaman önce yazıldığından dolayı, okunduğu tarihte geçerliliğini yitirmiş olabilir. Herhangi bir durumda, öncelikle içerdiği bilgilerin güncelliğini kontrol etmeniz önemle rica olunur.This post was published 5 years 2 months 10 days ago which may make its actuality or expire date not be valid anymore. This site is not responsible for any misunderstanding.
Kendi sessizliğimizi yaşıyoruz,
İçimizde fırtınalar kol gezerken.
Ağaçlar kökünden, çicekler topraktan kopmuşken,
Biz sessiz kalıyoruz!
Korkuyoruz belki de kaybetmekten,
Sessizliğin koruyuculuğunu,
Sükudun büyüsünü kaybetmekten…
Sonrasında kendimizi kaybetmekten,
Tekrar tekrar…
Baştan başa dönmekten,
Dünü, bugünü ve sonrasını
Yeni baştan okumaktan korkuyoruz…
Senden korkuyorum ben.
Benden korkuyorsun sen.
Bizden korkuyoruz biz…
İlgili Yazılar:
Link to this post!
gerçekten çok güzel başarılarınızın devamını diliyorum
kardesim yine buyuledin beni. kalemide,kelamida ustun bir insansin.
çok sıradan
bu şairlik ruhu abinizden geçti sanırım
çok samimi bir şiir..
Hangi abimden bahsettiğini bilmesem de, kelimelere tutulmuş olmanın, kalıtımsal bir özellik olmadığını biliyorum. Keşke öyle olsaydı. O zaman şimdi Nazım Hikmet’in torunu, Necip Fazıl’ın yeğeni ya da başka bir üstadın başka başka temsilcilerine sahip olur, mesut olurduk Hayali bile güzel
Yorumun için teşekkür ederim.
nasıl bilmezsin hangi abin olduğunu şiir kitabı çıkartan artis abini
sen merak etme yeni Necip Fazıllar,yeni Nazım Hikmetler yetişmekte..Herzaman gidenlerin yerine gelenler mutlaka olur.(gidenleri aratmadıkları sürece sorun yok) 
karamsar olma yani ok.