Parhelia

Can Dündar’ın 2003 yılındaki Sevgililer Günü yazısı… HoÅŸuma gitti paylaÅŸmak istedim. Sanırım bazı duyguların tarifi sınırsız. Bu da onlardan biri ve çok hoÅŸ bir tanımla karşı karşıyayız… Buyrun buradan…

EÄŸer

O’nu hatırladıkça başı göğe ermişçesine ya da asansör boÅŸluÄŸuna düşmüşçesine ürperiyorsa yüreÄŸiniz…
    Ömrü saatlere sıkışmış bir kelebek telaşıyla O hüzünden bu neÅŸeye konup kalkıyorsanız gün boyu nedensiz… ve her konduÄŸunuzda diÄŸerini iple çekiyorsanız bu hislerin…
    O’nunlayken pervaneleÅŸen yelkovanlar, O’nsuz mıhlanıp kalıyorsa yerine, bir akrep kadar hain…
    sınıfta, büroda, yolda, yatakta içiniz içinize sığmıyor, O’ndan söz edilince yüzünüz, sizden habersiz, mis kokulu bir ekmek dilimi gibi kızarıyor, mahcup somurtuyor veya muzip sırıtıyorsa,
    ve O, her durduÄŸunuz yerde duruyor, her baktığınız yerden size bakıyor, siz keyiflendikçe gülüp, hüzünlendikçe aÄŸlıyorsa…
    dünyanın en güzel yeri O’nun yaÅŸadığı yer, en güzel kokusu bedenindeki ter, en dayanılmaz duygusu gözlerindeki kederse…
    hayat O’nunla güzel ve onsuz müptezelse…
    elmalar pembe, kiremitler pembe, gökyüzü, yeryüzü, O’nun yüzü pembeyse,
    kışlar ilkbaharsa, yazlar ilkbahar, güzler ilkbahar…
    her ÅŸiirde anlatılan O’ysa… her filmin kahramanı O… her roman O’ndan söz ediyor, her çiçek O’nu açıyorsa…
    bir anlık ayrılık, bir ömür gibi geliyor ve gider gitmez özlem saç diplerinizden çekiştirip beyninizi acıtıyorsa,
    iÅŸtahınız kapanıyor, iÅŸtahınız açılıyor, iÅŸtahınız ÅŸaşırıyorsa…
    iÅŸtahınız, hasret acısında bile karşı konulmaz bir tat buluyorsa…
    eliniz telefonda yaşıyor, iÅŸaret parmağınızla ha bire O’nu tuÅŸluyor, dara düştüğünüzde kapıyı çalanın O olduÄŸunu adınız gibi biliyorsanız…
    mütemadi bir sarhoÅŸluk halinde, her çalan telefona O diye atlıyor, vitrindeki her giysiyi O’na yakıştırıyor, konuÅŸan birini dinlerken “keÅŸke O anlatsa” diye iç geçiriyorsanız…
    kokusu burnunuzdan, sureti gözünüzden, sesi kulağınızdan, teni aklınızdan silinmiyorsa bir türlü…
    özlemi, sol memenizin altında tek nüsha bir yasak yayın gibi taşıyorsanız gün boyu…
    hem kimseler duymasın, hem cümlealem bilsin istiyorsanız…
    O’nsuz geceler ıssız, sokaklar öksüzse…
    ayrılık ölüme, vuslat sehere denkse…
    gamze gamze tebessüm de onun içinse, alev alev öfke de;
    bunca tavır, onca sabır ve nihayetsiz kahır hep O’nun yüzü suyu hürmetine…
    uÄŸruna ödenmeyecek bedel, gidilmeyecek yol, vazgeçilmeyecek konfor yoksa…
    dışarıda yer yerinden oynuyor ve “içeri”de bu sizi zerrece ilgilendirmiyorsa,
    nedensiz küsüyor, sebepsiz affediyorsanız ve bütün bu hallerinize siz bile akıl erdiremiyorsanız…
    kaybetme korkusu, kavuÅŸma sevincinden ağır basıyorsa ve aÅŸk, gurura baskın çıkıyorsa bu yüzden her daim…
    gece yarısı kadim bir dost gibi kucaklayan tanıdık bir ÅŸarkı, bütün acı sözleri unutturmaya yetiyorsa…
    Her gidiÅŸte ayaklarınız “Geri dön” diye yalpalıyorsa ve siz kendinize raÄŸmen dönüyorsanız, sınırsız, sabırsız, doyumsuz bir tutkuyla…
    …o halde bugün sizin gününüz!..
    “Çok yaÅŸa”yın ve de “siz de görün”üz.

Evet Can Dündar’ın sesinden dinlemek isterseniz buyrun buradan…

Â

Â

Pamela Spence’in son albümünden sevdiÄŸim bir ÅŸarkıyı gönderiyorum size.Önceki dinlemelerimde sözlerinin güzelliÄŸini pek farkedememiÅŸim.Bugün aspiration‘un “al dinle…” demesi ile farkına vardım sözlerinin manasını.Buyrun dinleyin,okuyun ne dilerseniz yapın…Buradan buyrun.

Pamela Spence-Bir Tek Aşk İçin

işte başladı, bir aşk sardı yine
“ne eÄŸri, ne doÄŸru”
sormak zor kendime
çok zordur, a canım,
görmek hatayı,
insanoÄŸluysan eÄŸer

uzanıp yatağa, başlarsın duaya
herşey iyi gitsin diye sızlanırsın
aslında ümitlerde el çekmişsin
yine de bağlısın aşka

bir tek aşk için varsan eğer
önce bir bak yukarıya
Allah severken tutar elinden
bırakmaz aman off
sevmeyi bilirsen, aşkını beslersen
dertler iz bırakmaz off

Åžu anda dinlemekten bıkmadığım, hatta kendini dinlettirmekle kalmayıp derinden derine düşündürdü nedense bu ÅŸarkı…Ve hatta gözlerimi hafiften nemlendiren ÅŸarkı!!!Kurban’ın giderayak yaptığı jest olarak deÄŸerlendirenler de var;”nesi bu kadar sarstı bünyeyi bilemiyorum, nesini bu kadar yakın bulduÄŸumu ya da. uyut beni istiyorum, unut beni, kurtar beni rahat bırak beni. tanrı ya da her kimsen” diyenler de!!!

AÅŸağıda yazılı olan ÅŸarkı sözlerini eÄŸer dikkatli incelerseniz baÅŸtan itibaren Allah ile diyalog ÅŸeklinde bir durum tasvir edildiÄŸini görebilirsiniz.Ki ÅŸarkının sözlerini yazan Deniz Yılmaz’ın da böyle bir beyanatı varmış sanırım.

Åžarkıdaki isyanlara ve yakarışlara; Yaratan sükunetle karşılık veriyor…

ekÅŸisözlük camiasından birkaç alıntı yaparak ÅŸarkıya buyur edelim artık…:
-bir aydır sıkılmadan usanmadan dinlediğim her seferinde kendimde bir şeyleri yargıladığım dinledikçe insanı içine çeken şarkı. iki üç dinleyişten sonra bir adım geri atıp hayatınıza bi göz atmanıza neden olan biraz öfkenizi dışarı salan biraz merhameti getiren tanrıya yakın hissettiren yeni neslin şarkı diye tanımladığı söz sıralamalarına tepeden bakan, ülkeye dönmemin üçüncü gününde dağıldıklarını duymamla yıkılmamda payı yüksek olan şarkı.

-tanrıya isyanın,deliliğin,şarkı sözü yazarlığının en yüksek seviyesi.zaten bunu bi deniz yazabilirdi bi de sezen aksu..

-albümün arasından hemen sıyrılan, ben burdayım diyen bir şarkıdır bu, ister istemez sözlere odaklanırsınız, iyi de olur.

“çürüt beni, ÅŸu açlığım suç olmadan çürüt beni” diyor, bilmem ki daha ne desin..

-deniz yılmaz’ın ÅŸarkı sözü yazarlığının vardığı son nokta..

Buradan buyrun…

açlığa gömdün bu canı niye
toprağına güzellik tohumlarını eken benim

kardeşlerim düşman oldu yine
her birine renklerini, renklerini veren benim

yokluğunda düştü nefretime
varlığına sancılanan bu öfkene ilaç benim

ellerim açtım beni duy diye
çekinmeden söyle canım darılmam sözüne

uyut beni, uyut beni, karanlığın uyanmadan uyut beni
unut beni, unut beni, bu varlığım yük olmadan unut beni
çürüt beni, çürüt beni, şu açlığım suç olmadan çürüt beni
uyut beni, uyut beni, karanlığın uyanmadan uyut beni

yenildim yarattığın zalime
o zalimin bahçesine merhameti eken benim

inandım yalancının sözüne
gafillerin yollarını eşikte bekleyen benim

karanlığı verdin o cahile
güneşleri uyandırıp geceyi saran benim

ellerim açtım beni duy diye
çekinmeden söyle canım darılmam sözüne

Hayallere söylenen ÅŸarkılardan biridir bu da..Sahipsiz kalır belki de kimbilir.Belki de amaçsızdır buraya yazışım.Neyse sallayın böyle laf kalabalığını…

Bazen kelimeler yetmez; ÅŸarkılara kalır hükümranlık…Buradan buyrun

Mirkelam–Ahu Gözlüm

Ahu gözlüm, güzel yüzlüm
Bana biraz güler misin
Aşk mı laf mı yaşananlar
Gözlerime bakıp söyler misin

Fallara kalmış geleceğine
Gözyaşı dökersin
Gül gibi yare döneceğine
Daha çok beklersin

Ellerini ver, saçlarını aç
Al beni koynuna sar
Kuşları kondur eteğine de
Bir kapa bir aç yar

Yaptın ettin, gittin bittim
Bir kaderi sen mahfettin
Atsan olmaz, satsan olmaz
Bir sevda var bende tutsan durmaz

Fallara kalmış geleceğine
Gözyaşı dökersin
Gül gibi yare döneceğine
Daha çok beklersin

Ellerini ver, saçlarını aç
Al beni koynuna sar
Kuşları kondur eteğine de
Bir kapa bir aç yar

Ahu gözlüm, güzel yüzlüm
Bana biraz güler misin?
Bana biraz güler misin?
Bana biraz güler misin?

Yine yeni yeniden…Evet geri dönüşü Redd ile yapıyoruz yeniden.Son günlerde Redd,Badem,ÇilekeÅŸ,Direc-t,Kurban ve tabii ki Duman gibi grupların ÅŸarkılarını çok sık dinliyorum.Ve bunun sonucu olarak da bir Redd ÅŸarkısını yazıyorum bugün!!!Buradan buyrun…

Redd-Deliyim

Kalbimde bir delik vardı
Kullandıkça daha da arttı
Aşk dokunmaya başladı
Arızalı bir deliyim ben

Bekleme romantik olmamı
Sana ilgim içgüdüsel
Uyurum dönüp arkamı
Arızalı bir deliyim ben

Deliyim ben
Deliyim ben …bu hayatı