Bekliyorum
Her adımda başka başka manalar yüklüyorum kelimelere,
Yerini tutsunlar diye.
Sözlerimi saklıyorum söylenecek olan,
Adım adım uzaklaşıyorum onlardan.
Yalnızlığımı kendimle paylaşıyorum da,
Korkuyorum kendimi de kaybetmekten!
Gün olur da diye bakıyorum
Her takvim yaprağının ardından!
Sabah oluyor,
AkÅŸam oluyor da,
Sabah sefaları nöbeti akşam sefalarına devredip,
Keyif yapmaya çekiliyor da,
Benim zamanım gelmiyor!
Çabalıyorum her seferinde yeni olabilmek adına,
Yeni fikirler, yeni zahiriler buluyorum da,
Ben hep eski kalıyorum yenilerin inadına.
“Belki savaÅŸmalıyım!” diye düşünüyorum,
Kiminle savaşacağımı bulamayıp,
Kendime sataşıyorum.
Sonra barışta arıyorum huzuru,
Kendimle barışık yaşamayı deniyorum,
Başaramıyorum!
En sonunda bırakıyorum mücadeleyi,
Teslim oluyorum zamana,
Kendimi atıyorum zamanın kollarına.
Bekliyorum, bekliyorum, bekliyorum…
Neyi, kimi, neden beklediÄŸimi bilmeden!