Bulamadık…
Karanlığın geceyi sardığı gibi sarılmak umutlara. Sıkı sıkı sarmalamak onu. Kendini korumaya çalışmak kötülüklerden. Yitip gidenlerin arkasından söylenen ayrılık türküleri gibi, yarayı sarmaya çalışırken aslında tuz bastığının farkında olmamak.
Kimileri için ne kadar yalınsa hayat; kimileri için de o kadar karmaşık. Bir yanda azlık varken, bir yanda çokluk.. Bir yanda cefa varken, bir yanda sefa. Ama en önemlisi bir yanda gerçek varken bir yanda yalan!
Sahteliklerin sarıp sarmalıdığı ÅŸu izbe yerde, kimlerin ne umutları vardır acaba? Hangilerimiz sıkı sıkı sarılmıştır umutlara, boÅŸluÄŸa düşen ayaklarımıza raÄŸmen “elveda” dememek için yaÅŸanılası günlere… Ya da kim sarılmamıştır ki.
Saadeti bulamayıp da; birgün mutlak saadete ulaÅŸacağını düşlemek, hakim kılar belki de bizi hayatımızdaki karanlıkların üstünde. Gün gelip de kim olduÄŸumuz, ne olduÄŸumuzdan önemli olduÄŸunda; hani yaprakların sonbaharda topraÄŸa kavuÅŸtuÄŸu gibi gerçeklere kavuÅŸtuÄŸumuzda; kimbilir belki o günde döneceÄŸiz hayatın güzel iklimlerine…
Önce saadeti aradık sonra umudu… Aslında istediÄŸimiz mutluluktu hayattan bulamadık… En sonda başımız önde dönerken geldiÄŸimiz yere; yerde hüzünlere rastladık. Biriktirmeye baÅŸladık onları. Fakat olmadı… Avunamadık… “Yoksa biz bu dünyadan deÄŸil miydik?”*
Â
Handan hamamdan geçtik,
Gün ışıgındaki hissemize razıydık;
Saadetinden geçtik,
Ümidine razıydık;
Hiçbirini bulamadık…
Kendimize hüzünler icadettik,
Avunamadık;
Yoksa biz…
Biz bu dünyadan değil miydik?*
*Orhan Veli,Giderayak
Â
Yaşadığımız dünyanın bize yaşattığı bütün hayal kırıklıklarına, hazırladığı bütün kötü süprizlere ne biliyim her şeye ama şer şeye rağmen yeniden ayağa kalkıp bi yerlerden tutunmaya, bizi hayata bağlıcak yeni bi yön belirlemeye hazırızdır; çünkü umutsuz yaşayamaz insanoğlu umut hep vardır bizim için.
GerçeÄŸe kavuÅŸmak deyince benim aklıma tek bir gerçek geliyo ama o da bu dünyada kavuÅŸulcak biÅŸey diil. bi de bana göre bu hayatın en büyük gerçeklerinden birisi herzaman her ÅŸeyin güllük gülistanlık olamayacağı gerçeÄŸi. gece gündüz misali bi sıkıntıya bi çıkmaza düşersin ama mutlaka bi çıkış bulursun sonradan, bu rahatlık da fazla uzun sürmez yeni bi sınav seni bekliyodur seni ancak ÅŸafak vakti ona da gelicektir böyle döner devran…
Buarada “kim olduÄŸumuz ne olduÄŸumuzdan önemli olduÄŸunda…” demiÅŸsin onu tam olarak anlamlamdıramadım zihnimde merak ettiÄŸim için soruyorum.
Öncelikle vakit ayırıp değerlendirdiğin için teşekkür ederim!
Hayatın sürprizleri daima vardır ve var olacaktır elbet. Umudunu yitiren zaten hayattan beklentisini ve dolayısıyla hayatını yitirmiş demektir. Yani umut kimi zaman dibe vursa da hayat bağlarından en güçlüsü belki de!
Hayatın gerçekleri olarak anlatmak istediÄŸim de zaten, “….yaprağın topraÄŸa kavuÅŸtuÄŸu gibi gerçeklere kavuÅŸtuÄŸumuzda”(burada gerçekler demek isterken ölüm gerçeÄŸinden bahsetmek istedim. Yaprak betimlemesini de bu sebeple kullandım!) olduÄŸu gibi hayatın faniliÄŸi!
Biz insanoÄŸulları dünyada makam,mevki uÄŸruna koÅŸturur dururuz. Sonra sıfatlar gelir ismimizin önüne… Bilmem nerenin bilmem nesi diye… İşte o geçici durakta bizim “ne” olduÄŸumuzla ilgilenilir… Ama gün gelipte mutlak gerçekle karşılaşıldığı zaman, artık “ne” olduÄŸumuz deÄŸil, “kim” olduÄŸumuz ve neler yapabildiÄŸimiz önem kazanır.
“kim olduÄŸumuz ne olduÄŸumuzdan önemli olduÄŸunda..” derken demek istediklerim de bunlardı!
Sence yazı çok mu karmaşık, yani anlatmak istediklerimi bir sis perdesinin ardına mı gizleme çabası var bende ? Bunu sorma sebebim senin bakış açınla görebilmek yazdıklarımı… Tekrar teÅŸekkür ederim. Ayrıca sınavının fena geçmediÄŸine de sevindim!
Ne demek önemki diil. Aslında sen daha iyi bilirsin ama bu senin yazış tarzın sanırım, özellikle yaptığın bişey değil. çoğu kez buğulu cümleler kullanman okuyan kişinin konuyu bir bütün olarak algılamasını güçleştiriyor olabilir bu açıdan belki. Yazılarındaki anlam derinliğini kaybetmeden daha açık ifade edebilirsin duygu ve düşüncelerini tabi kendine saklamak istediklerine kimsenin sözü olamaz özgür bi dünya sonuçta yazı yazmak. belki de kendine biraz dışardan bakmak istedin yardımcı olmuşumdur umarım:)
Zaten baştan beridir hep yardımcı oluyorsun teşekkür ederim. Umarım devam eder yardımların
Kendime sakladıklarım demek yanlış olur sanırım… Sanki zihnimin bir yerinde olanlar açığa çıkmak istemiyor. Belki de ben bir kalıp biçiyorum kabataslak, herkes üstüne uyan elbiseyi giysin diye. Bilemiyorum.. İnsanın kendisi ya da yazdıkları hakkında yorum yapması o kadar zor ki, o yüzden ayna gibi doÄŸruyu gösterenlere ihtiyaç var… Kimi zaman kendime bile güvenemezken ben, en çok ihtiyacım olan bu herhalde! Tekrar teÅŸekkür ederim sana yorumların için.
Anlam derinliÄŸini korumaya çalıştıkça, üslup kayboluyor gözümde. Kimbilir belki de orta bir yol bulmaya çalışmalıyım. Ama o zaman da gücü kaybolacak zaten cılız olan kelamların. Ama pek de önemi yok belki de! DertleÅŸmek deÄŸil mi bu kelimelerle… Profosyonel bir yazar deÄŸilim nasılsa… Eline kalem alan bir derbederim en fazla. Sence ne yapmalıyım?
Ya bence de önemli diil çok fazla hangi kelime nerde nasıl ya da ne şekilde önemli olan dediğin gibi dertleşmek paylaşmak.. anlıyorum kendin hakkında bişey söylemek zordur elbette ama benim hep üstünde durduğum yazılarda dikkatini çektiyse samimiyet. senin de samimi olarak yazdığını düşünüyorum zaten biraz doğal akışına bırak basit cümleler kullan mesela. bence hiç de derbeder falan diilsin ilerde belki çok çok farklı bi boyut kazanır yazı faaliyetin. bu yazdıklarını kitap haline getirirsin belki.. hayatta ne olacağı hiç belli olmuyo ben bunu her geçen gün daha iyi anlıyorum. öyle işte benim için de enteresan bi durum oldu senin yazılarına rastlamak değişik bi sohbet.. internette pek mümkün görmediğim şeylerdi ama demek ki olabiliyomuş.
Ne olursa olsun umarım senin düşündüğün gibi olur yazılarım… Samimi ve içten.. Ama sanırım hep amatör olarak kalmak isterim. Bir konu için, bir amaç için deÄŸil de hep kendim ve sevdiklerim için yazarım. Basit cümleler kullanmak kulaÄŸa çekici geliyor da nasıl kullanıldığını bir öğrenebilsem.. : )
Şimdiye kadar neredeyse, kimseye bu kadar iyi anlatamamıştım derdimi ve kimseyle de bu kadar ortak konularada sohbet etmemiştim! Ben de pek inanmazdım, çünkü internette insanlar maskelerinin ardına saklanır gibi gelirdi, kendileri olmaktan çıkarlar hayal ettikleri olurlar gibi geliyordu ama demekki önyargılı olmamak gerekirmiş. İyi ki rastlamışsın bu sayfaya, en azından ben öyle düşünüyorum!
Bende öyle düşünüyorum ama intenet ortamıyla ilgili sabit fikirlerim hala var. bana çok yapay geliyo nedense. özellikle tanımadığım insanlar için-seni tenzih ediyorum- böyle bu.
Evet.. yarın bi sınavım daha kaldı artık son bu, kalmaz da geçersem tabi. biraz çalışsam fena olmıcak.. iyi geceler diliyorum. mutlu kal.
TeÅŸekkür ederim tenzih ettiÄŸin için… Kolay gelsin sana. Allah zihin açıklığı versin sınavda!
Umarım finali güzel yaparsın, buna inancım da tam! Sana da iyi geceler… Yastığa başını her gece bir öncekinden daha huzurlu koyman dileÄŸiyle…