Parhelia

Kendi sessizliğimizi yaşıyoruz,

İçimizde fırtınalar kol gezerken.

Ağaçlar kökünden, çicekler topraktan kopmuşken,

Biz sessiz kalıyoruz!

Korkuyoruz belki de kaybetmekten,

SessizliÄŸin koruyuculuÄŸunu,

Sükudun büyüsünü kaybetmekten…

Sonrasında kendimizi kaybetmekten,

Tekrar tekrar…

Baştan başa dönmekten,

Dünü, bugünü ve sonrasını

Yeni baÅŸtan okumaktan korkuyoruz…

Senden korkuyorum ben.

Benden korkuyorsun sen.

Bizden korkuyoruz biz…

Senden uzak olunan

Her an,

Her dem,

Gurbettir aşık olana.

Mecnun eder adamı,

Yakında olmadığın yerler.

Sen olmadığında,

Hüzünler yıkar adamı.

Yeter ki, göz görsün de,

Gönül sevinsin.

Korkmasın karanlıklarından gecenin…

Derler ki,

Bir tebessüm yetermiş

Mecnun’a

Eden Leyla olunca.

Gün olur,Â

Mecnun olup Leyla’yı arayan,

Mevla’yı bulur belki Leyla’yı bulma yollarında…

Korkunun ecele faydası yok,

DemiÅŸler ya;

Korkuyorum…

Ecelin korkusu olur mu acaba,

Karanlık kalktığı zaman?

************************

Sessizce kapatıyor gözlerini

Hatırlanmak için,

Ayrılanlarla beraber.

Aslında yok niyeti,

Çekip gitmeye ansızın.

Peşine düşmüş korkularının.

*************************

-Farklı birşey olsa gerek;

Aklından çıkmaması tebessümünün

Tek başına kalınca,

Mütemadiyen onu düşünüp

Ancak uzak olmak ondan…

-Farklı birşey olsa gerek

Farklı….

Â

Â

Hayatta ne olduğumuzu, nasıl bir yer işgal ettiğimizi neye göre değerlendiririz?

• Yaptığımız iÅŸlerle, projelerle yani kariyerimizle,
• BaÄŸlantılı olduÄŸumuz kiÅŸilerle,
• GirdiÄŸimiz yerlerde bize verilen önemle, gösterilen dikkatle
• Çevremizdekilerin hakkımızda düşündükleriyle

Read more…