Bulamadık…

closeBu blog girdisi uzun uzun zaman önce yazıldığından dolayı, okunduğu tarihte geçerliliğini yitirmiş olabilir. Herhangi bir durumda, öncelikle içerdiği bilgilerin güncelliğini kontrol etmeniz önemle rica olunur.

This post was published 12 years 1 day ago which may make its actuality or expire date not be valid anymore. This site is not responsible for any misunderstanding.

Karanlığın geceyi sardığı gibi sarılmak umutlara. Sıkı sıkı sarmalamak onu. Kendini korumaya çalışmak kötülüklerden. Yitip gidenlerin arkasından söylenen ayrılık türküleri gibi, yarayı sarmaya çalışırken aslında tuz bastığının farkında olmamak.

Kimileri için ne kadar yalınsa hayat; kimileri için de o kadar karmaşık. Bir yanda azlık varken, bir yanda çokluk.. Bir yanda cefa varken, bir yanda sefa. Ama en önemlisi bir yanda gerçek varken bir yanda yalan!

Sahteliklerin sarıp sarmalıdığı şu izbe yerde, kimlerin ne umutları vardır acaba? Hangilerimiz sıkı sıkı sarılmıştır umutlara, boşluğa düşen ayaklarımıza rağmen “elveda” dememek için yaşanılası günlere… Ya da kim sarılmamıştır ki.

Saadeti bulamayıp da; birgün mutlak saadete ulaşacağını düşlemek, hakim kılar belki de bizi hayatımızdaki karanlıkların üstünde. Gün gelip de kim olduğumuz, ne olduğumuzdan önemli olduğunda; hani yaprakların sonbaharda toprağa kavuştuğu gibi gerçeklere kavuştuğumuzda; kimbilir belki o günde döneceğiz hayatın güzel iklimlerine…

Önce saadeti aradık sonra umudu… Aslında istediğimiz mutluluktu hayattan bulamadık… En sonda başımız önde dönerken geldiğimiz yere; yerde hüzünlere rastladık. Biriktirmeye başladık onları. Fakat olmadı… Avunamadık… “Yoksa biz bu dünyadan değil miydik?”*

Handan hamamdan geçtik,

Gün ışıgındaki hissemize razıydık;

Saadetinden geçtik,

Ümidine razıydık;

Hiçbirini bulamadık…

Kendimize hüzünler icadettik,

Avunamadık;

Yoksa biz…

Biz bu dünyadan değil miydik?*

*Orhan Veli,Giderayak

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

4 thoughts on “Bulamadık…”