Ses ve Sükut

closeBu blog girdisi uzun uzun zaman önce yazıldığından dolayı, okunduğu tarihte geçerliliğini yitirmiş olabilir. Herhangi bir durumda, öncelikle içerdiği bilgilerin güncelliğini kontrol etmeniz önemle rica olunur.

This post was published 9 years 9 months 27 days ago which may make its actuality or expire date not be valid anymore. This site is not responsible for any misunderstanding.

Saymasını unutmayı diliyorum bazen,

Çıktığım yolun ne kadar sürdüğünü,

Daha ne kadar çok yolum olduğunu.

Gittiğim yerde beni bekleyenleri değil de,

Önüme çıkan engelleri gözardı etmek istiyorum pervasızca.

Kurtulduğum dehlizleri derinliğini değil de,

Ucuna kadar geldiğim uçurumun yüksekliğinden korkuyorum.

Gözümü karartıp ilk gördüğüm yola girmek istiyorum,

Hani diyorum ilk fırsat belki de son fırsat,

Gözüm o kadar kararıyor ki önümü göremez oluyorum.

Üstüne üstlük karanlığa aldanıp, gece oldu sanıyorum,

“Gün bitti gece geldi, siyah geldi kapladı beyazı.” diyorum.

“Gece gidecek gün gelecek.”

Yanılıyorum oysa.

Ne gece geldi ne de gidecek.

Karanlık hüküm sürmekte en derin dehlizlerinde ruhumun.

Sonra gün geliyor, kalkıyor ruhumun üstündeki karabasanlar.

Nefes almanın nasıl birşey olduğunu anlıyorum.

Burnundam girişini, sesini, kokusunu hissediyorum havanın.

Sonra ciğerlerimde bahar havası estirmesini.

Kendini Tanı

Vazgeçiyorum belki de devam etmekten,

Dur diyorum artık zamanı geldi,

Sonra ses geliyor bilinmezliklerden,

Sen gerçekten sen misin?

Dün başlayan sen, sen misin hala?

Değişmedim mi sanıyorsun ya da değişmeyeceğini nasıl iddia edersin?

Susuyorum…

Bekliyorum ki sonu gelsin cümlelerin,

Cevaplayayım soruları.

Olmuyor.

Düğümleniyor boğazım, kilit vuruluyor zihnimdekilere.

Unutuyorum unutmak istemediklerimi,

Unutuyorum hatırımdakileri.

En derin sandıklara kaldırılıyor sözler, kilit üstüne kilitlerle.

Gün gelir de çıkar belki diye.

Ne ses kalıyor geriye, ne de söz.

Sadece sükut!

İlgili Yazılar:

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*